Yüzyıldır tanıdığım, Ötelerden gel avuç içlerinde biriktirdiğinle. Bir kış masumiyeti,bir yaz edasıyla dokun gönlüme. Ruhun ruhumda yok olurcasına şiir şiir baksın gözlerin, Erisin kimliklerimiz, ne zaman ne mekan bir lahza. Son perdesi ol oyunun,en unutulmazı karakterlerin. Sözlerimiz tango ederken karanlıkta,karlar yağsın ak-u pak duygularla üstümüze. Sokak lambaları şahit olsun,gecenin suskun kaldırımlarında attığımız isyankar adımlara. Tüm sarhoşlar kıskansın içmeden sarhoşluğumuzu,unutup bir an kim olduğumuzu,
Ve gecenin bağrında uyuyarak sabahı bilmeden,bir annenin kollarında huzurla ölürcesine...
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Düzyazı şiirlerini benimsemesem de sizinki iyi bir örnek olmuş.
Başarılarınızın devamı temennisiyle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta