Sen, tarif defterlerini yakan bir alev.
Adın, dilimin ucunda eriyen bir buz gibi,
Şekilsiz, renksiz, yine de her şeyi boyayan.
Bir sessizlik çığlığısın damarlarımda,
Duyulmayan, ama her yankısı bir nabız.
Ölçülemez bir mesafede duran yakınlık.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta