Görmez olmuş ışığa hasret gözlerin,yolunu kim bulacak
Bu durak sondu,bak geçtin,yerinde kalmadı duracak
Kurumuş dallara kondu kanadı kırık yüreğin,bu halin ne olacak
Kara kışın ayazındasın,ha dondu,ha donacak.
Ne sandın,biçare garibim,bu dünya olmazmı sensiz
Uçurumdasın,bu gidişin ne kadar derin ve sessiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Katı bir uyarı var şiirde, ders alması gerekenler alır umarım.
Kalemine sağlık sevgili Namık.
Çok başarlı bir ahenk söz konusu şiirlerinizde. Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta