Oysa Bonkör uynamıştı adam sabaha
Bavuluna, bir hayata dair umutlarını sığdırmıştı
En son yanlızlığına veda ediyordu gitmeden
Bir hoşçakalı asla hor görmüyordu bunca yıllık dostuna
Ve adam koyuldu yola...
Belki gideceği yerin adresinden yoksundu
Biliyordu ki o nerede olursa gelecekti kadın
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta