Bir denklemin parçasıyım ben. Bilinenle bilinmeyen arasında bir yol çizdim, o yolda kiminle yürüyeceğimi de kendim seçtim.
"Yanarsın benimle bu yolda, düşersin, kanarsın." dedim.
"Sen benimleysen sönerim, kalkarım, yaralarımı da sararım." dedi. "Yorulursun, dönmek istersin." dedim, "Bir köşede oturur dinlenir sonra yine arkandan gelirim." dedi.
"Sana ağaçlarla, çiçeklerle, kuşlarla dolu bir yol sunamam, sana bunları vaad etmiyorum." dedim.
"Ben yola devam ediyorum, gel peşimden." dedi.
"X'im ben." dedim. "Keskinim, sarp, sert ve dik. Söz verdim ben yıkılamam, eğilemem ve bükülemem, yolumdan asla dönmem, pusulamın yönü belli benim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



