Çatlamış topraklardan fışkıran bir sessizlik
Sanki mevsime lanet okuyor gibi, toprak
Kendinden yankılanan, divane, kör sessizlik
Nota çıplak, nağmeler çıplak, besteler çıplak
Damla damla eriyen sonsuzluk mu, üstünde
Yoksa bu sonsuzlukta bilinmeyen son mu var
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta