Bilinmeze doğru giden bir yolculuk
Biraz ağırlığı hissedilen maddi varlık
Uzayan gecenin zamansız anılarında
Ben de kalmıştım huzursuz varlığımla
Koynunda saklayamadığı bir yolcu
Misafirine yol veren bir tek o mu
İçindeki sevgiyi sorsa bir de ama
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta