ne zaman ufuk
İnmiş gözlerimiz üstüne
açık denizlerden dönmüş
gönül...
durulmuş fırtınalar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne kadar sakin olursa olsun deniz ve aski,kimi zaman ansizin gözlerimden tasiyor sevgisi...
Deniz sakin, durulmuş görünür de sevgili kardeşim, bilinçaltı belki de sinsidir kim bilir. Tebrikler, sevgilerimle.
Deniz bu kandırır insanı.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta