Bu aralar var ile yokun arasına sıkışmış gibiyim. Ne yana dönsem bıçak darbeleri. Ne yana dönsem güvensizlik. Korkularımı tetikleyen neydi ? Kabuslarımı çoğaltan beni iyice dibine dibine sürükleyen hayatın.
Kafam allak bullak. Bedenim ağır geliyor. Toprağa sersem dinlense , göğe yükseltsem uçsa. Sonra içimde filizlenen ne varsa toprağı katıp ardına yaşasa.
Yorgunluğun hangi evresi , kafamın yanmasının hangi devresindeyim bilemiyorum.
Açık olan tüm yolları bir bir kapatıyorum ardımdan.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta