Bu aralar var ile yokun arasına sıkışmış gibiyim. Ne yana dönsem bıçak darbeleri. Ne yana dönsem güvensizlik. Korkularımı tetikleyen neydi ? Kabuslarımı çoğaltan beni iyice dibine dibine sürükleyen hayatın.
Kafam allak bullak. Bedenim ağır geliyor. Toprağa sersem dinlense , göğe yükseltsem uçsa. Sonra içimde filizlenen ne varsa toprağı katıp ardına yaşasa.
Yorgunluğun hangi evresi , kafamın yanmasının hangi devresindeyim bilemiyorum.
Açık olan tüm yolları bir bir kapatıyorum ardımdan.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta