Bilindik bir şehirde, bilinmedik biriyim ben.
Bilindik yağmurlar altında, bilinmeden ıslanıyorum,
Bilindik bir şekilde üşüyorum…
Bilinmeden ağlıyorum, bilindik gözyaşlarıyla.
Ama! ...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Yüreğinize sağlık... Bilinmemek bir yerde güzel ama insan, girdiği kalbi, dokunduğu teni, sevdiklerini ve en önemlisi kendini ve kendine verilenlerin kiymetini bilmeli... Zevkle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta