Bilindik bir şehirde, bilinmedik biriyim ben.
Bilindik yağmurlar altında, bilinmeden ıslanıyorum,
Bilindik bir şekilde üşüyorum…
Bilinmeden ağlıyorum, bilindik gözyaşlarıyla.
Ama! ...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Yüreğinize sağlık... Bilinmemek bir yerde güzel ama insan, girdiği kalbi, dokunduğu teni, sevdiklerini ve en önemlisi kendini ve kendine verilenlerin kiymetini bilmeli... Zevkle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta