Ey bilim kilisesinin rahibesi;
Gün doğar,sevgi başaklanır,
Püfür püfür aşk eser dağlardan.
Sen hala o rutubetli mahzende misin?
O rutin,o soğuk duandan emin misin?
Ki gün döner,mevsim döner, farkında mısın?
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




t e b r i k l e r i m l e
Bu konuyu başarıyla şiirleştirmişsiniz.Çok başarlı bir söyleyişin var.sosyoloji okumuş olmanızın bütün hünereri yansımış şiirinize.tebrikler.
Bilimli kiliseyi özdeşleştirmen biraz tuhaf. neden bilim kilisesi. yoksa bilim özel bir ismi mi anlatıyor. şiirin başlangıcını okuyan kişi, sonunu getirmezse sizin bir hırıstiyan aşığı olduğunuzu düşünebilir. sonuna yaklaştıkça gerçek düşünce meydana çıkıyor. ama karışıklık var. başarılarının devamını dilerim. Kalemin tükenmesin
yorumsuz teşekürler.
O yürek varmı ki sende anarşist olurmusun?
Savurabilirmisin masandaki Weber anayasasını?
Soyunup bütün elbiselerini, mabedin ortasında,
Tanrımız öldü. O zaten yok idi.Diyebilir misin?
Ve Mesih gibi çarmıha gerilmeyi..
Afaroz belgesini alıp köyüne dönebilirmisin?
Tema farklı, içerik özgün. Ama, daha çok ne söylediğinin bilincinde bir üslûba ihtiyaç var. Şiirde kelimelerin tasarruflu kullanımı ifadenin gücünü artıracaktır diye düşünüyorum. Yine de tebrikler. Selamlarımla.
Salim Kanat Alaca/ÇORUM
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta