BİLGİÇ EFENDİ
Her şeyi ben bilirim diye kasılıp,
Sözün ortasına hemen atılıp,
Kendi yalanına kendi kapılıp,
Anlatır durur da bitmez dertleri.
Görmediği yerin olmuş rehberi,
Adım atsa sarsar sanki her yeri,
Akıl dağıtırken kalmış geri,
Boş konuşur ama tutmaz mertleri.
Kitabı açmadan tefsir okur o,
Kendi dünyasında ağlar dokur o,
Herkesi cahilce bir bir okur o,
Görmez içindeki paslı kirtleri.
Büyüklük taslamak senin neyine?
Bakmaz mısın hiç o eğri boyuna?
Düşersin sonunda kendi oyuna,
Söndürürler elbet bu cüretleri
Yazan Şair:Zihni DERİN
23/12/2025 Ankara
Kayıt Tarihi : 2.1.2026 18:58:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!