İnsanın yaşamın içinde yaşadığı en büyük trajedisi bir usu olduğu halde geç uslanma tecrübesidir.
Çocukluğu ahlaklı insan olma eğitim ve öğretim süreci ile başlamamış ve geçirmemiş, gençliğini, orta yaşını uslanmadan pas geçmek zorunda kalan her insanın yaşlılığı pişmanlık dönemi olarak geçer.
Çünkü us sahibi olmak ayrı bir durum, uslanmış kararlar alarak yaşamak başka bir durumdur.
Her kararımız sadece kendimizi etkilemez.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




"Eskiden kapılar kilitlenmezdi..."
Ninem;
"Unu kalmayan un, tuzu kalmayan tuz
Közü kalmayan
Köz alır, komşu komşunun külüne muhtaçtır"
Derdi!
Şimdi mi!
"Açık bulduğu her delikten sızmaya çalışan hırsızlar yetişti, ülkemde!"
O delik,
Özenle bırakılıyor hem de!
Kitabına uydurularak,
"Ticari Sır" kılıfıyla!
Yazıklar olsun yetimin hakkını
Kimsesizin rızkını yiyenlere!
Kamu malını,
Parasını gözünü kırpmadan el koyanlara
Ona, buna dağıtanlara yazıklar olsun!
Bu ahlaksızlığı bulaşıcı hastalık gibi yayanlar Allah'ından bulsun!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta