Uzun ömür yaşadıkları iddia edilen
güngörmüş karganın yalana mı ihtiyacı vardı?
Hem kimdi ki insan?
Kanatsız ve korkak, habire kuşlara öykünen...
Diyordu, bilgelik; çok değildir konuşmak, dinlemektir göğün altında kendini
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




En bilge insanın bile, imrendiği aptallar vardır. Bu bir sır olarak hep kalacak. Yorgun bilgenin içinde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta