Uzun ömür yaşadıkları iddia edilen
güngörmüş karganın yalana mı ihtiyacı vardı?
Hem kimdi ki insan?
Kanatsız ve korkak, habire kuşlara öykünen...
Diyordu, bilgelik; çok değildir konuşmak, dinlemektir göğün altında kendini
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




En bilge insanın bile, imrendiği aptallar vardır. Bu bir sır olarak hep kalacak. Yorgun bilgenin içinde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta