Uzun ömür yaşadıkları iddia edilen
güngörmüş karganın yalana mı ihtiyacı vardı?
Hem kimdi ki insan?
Kanatsız ve korkak, habire kuşlara öykünen...
Diyordu, bilgelik; çok değildir konuşmak, dinlemektir göğün altında kendini
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
En bilge insanın bile, imrendiği aptallar vardır. Bu bir sır olarak hep kalacak. Yorgun bilgenin içinde.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta