BİLEYİM..!
Gözyaşı ve sadakat, çaresiz bir hastalık.
Aşkın yolu meşakkat, tozpembe ve bulanık.
Bu yolda kin barikat, sonrası hep pişmanlık.
Bir çözüm bulup da sen bana, gel de bileyim!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta