Bilesin! Şiiri - Saffet Çakır

Kapılma dünyanın tatlı rengine
Acımtırak sonu vardır bilesin
Yağmur düşer çisil çisil engine
Sarp dağların üstü kardır bilesin.

Muammadır insan sanma ki yakın
Etmesin gönlüne sû-i zân akın
Hak yola revan ol, çekinme sakın!
Yüce Mevlâ bir tek yârdır bilesin.

Ne yüzeyden yürü, ne derine dal
Namert ekmeğini yeme, olsa bal
Köşede mazlumun duasını al !
Dar gününde zülfikârdır bilesin.

Düşün; her yaptığın işin ardını
Bulursan bırakma dostun merdini
Muhannet insana açma derdini
Elbet sonu ahu zardır bilesin.

Söylenecek onca kelâm var ama
Hakikatten başka bir şey arama!
Tatlı gelir, dokunursan harama
Akıbetin sonu nardır bilesin.

Safi sedef olsa, insanın hası
Bilinmez ki içindeki dünyası
Dünya ahiretin engin tarlası
Ne ekersen oda kârdır bilesin.

Ölmeden mahşere bir ihsan yolla
Şeytanın şerrinden kendini kolla
Son mekânın, toprak altı bir villa
Bir metrelik bir mezardır bilesin.