Neyleyim zatına Âşık olmayan kalbi,
Sinede yüktür taşımam, söküp atarım bilesin.
Bir an duysam kâfi, O Rabbine meftun sesini,
Lâl olurum Efendim, konuşmam dâhi bilesin...
Bir sen vardın Efendim, birde hasretinle inleyen kalbimin o mahzun sesi,
Ruhum her gecenin karanlığında, adınla meşk etti bilesin.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta