intihara meyilli yağmurlar büyütürken gözlerimde
bir rüzgar gibi geçerdi aklımızdan sözlerin
cennet ütopya değilmiş niçin
sen nereye gittiysen cennet orası değil miydi bizim için
sen dahil tüm dünya çılgınca yalan biriktirmiş ceplerinde
söyle ipoteklenmiş aşklar da ateşte yanar mı sözlerinde
ne çok zorlandım ben sana güvenmiştim dememek için
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta