Gecenin en uykusuz vaktindeyim şimdi,
Haram ettin uykuları bana, bilesin..
Ne kabuk tuttu yaralarım, nede göz yaşlarım dindi,
Acınmıyacak bir halim de kalmadı, bilesin..!
Yüreğimde, Elinden oyuncağı alınmış bir çocuğun acısı,
Geçip giden ömrünün ah'ına sığınan bir ihtiyarın eyvahı var ,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta