Güneş Ne çok alıştık seni günde görmeye
Bulutlar alsa yüzünü
Bir hüzün çöker yüreğe
Parlayan ışıkların
Aydınlığı anlatır
Sevgiyle güne gülümseme gibi
Bir gün görünmesen
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta