Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
şiirlerinizi beğenerek okuyorum...güzel satırlarınız var..tebrik ederim
Elbet her canlı gibi gün gelecek bizlerde aslımıza rücu edeceğiz bazı şeyler için vakit gelmemiştir henüz biz geç kaldığımızı düşününüp kimi zamanlarda umutsuzluğa,karamsarlığa düşsekte.Umudun tükenmesin sevgili Şair'e beklenen gelecek hasret biter filizler yeşerir yüreğinize sağlık Bünyamin
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta