Kanım çekilse de damarlarımdan,
Çekilmem yar hayatından.
Korkulur ya ebedi uykudan.
Uyku ne zaman gelir? Bilemiyorum.
Kansız kalıp donsun bedenim,
Ruhumdur sonsuz şahidim.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta