Bitlis’ten Siirt’e bir uçurum boyu,
Eksi iki derece;
Kıyamet beyazı, mahşer uykusu.
Dağlar ki, göğün mağrur ve paslı kilidi,
Yol ise buzdan bir hıçkırık...
Radyoda o yanık avaz: "Tu nizanî..."
Bilmezsin, derinden bir yara gibi.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta