Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bence yoktur her yürek acıyı tatmıştır bir şekilde değil mi?
Sitemler mi sevdiğine, beddua mı vefasıza.
Sevdanın yakmadığı yürek var mıdır?
Karşılıklısına pek rastlanmamış.
kutlarım. Şiirle kal.
evet aynen öyle oluyor. teşekkürlerimi sunuyorum..
bilmek ne kadar da acıtıcı oluor değil mi?
tebrikler şair.. harika bir ağıt .. ağlamadan da ağıt yakılırmış demek ki... kutlarım...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta