İzmir’in dağında açan son çiçektin sen,
Tek goncayla baharın geçebileceğine inandım sayende,
Tüm yasakları unuttururkenki gülüşünün,
Bilinç altıma yerleşeceğini bilemezdim ben.
Bursa’nın soğuk havasına rağmen,
İçimi ısıtıyordu sana olan sevgim,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta