İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
farkında olmadığın ruhuna işleyişi ,seven gidince anlaşılıyor..savaş başlıyor içten içe kendinle ..mücadele fayda etmiyor gerçek sevgi anlaşılınca ,iş işten geçmiş oluyor insan kaybedince sevenini..kutlarım.
yazı okunmaya başlanınca biliniyor...
daha öncesi, sis perdesinin arkasından görmektir...
gidince anlanıyor, gidenin ruha kattıkları...
tebrikler Oğuz Bey...güzel yazım...
nereden bilebilirdik ki hayatın acılarla vuracağını ya da mutluluklarla yaşama yaşam katacağını ve nereden bilebilirdim ki bugün bu güzel şiiri okuyacağımı.Tebrikler.Mustafa.
bilemediğim herşey
bana
bildiğim seni hatırlatıyor..._iste burasi cok cok degerli benim acimdan...tam bir veciz kutlarim
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta