Bir vefasız yare gönül verenler
Nasıl olup sabrediyor bilemem.
Gül yerine dikenleri derenler
Öğretin, ben acemiyim, bilemem.
Böyle demiş cümle alim, erenler.
Belki yalan, belki doğru bilemem.
* * *
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta