Bilemedim Şiiri - Selim Sergen

BİLEMEDİM

Bilemedim…
Hayat dediğin bu muydu?
İnsan, koşarken mi yorulur
Yoksa durup beklerken mi?
Zamanın nerede hızlandığını,
Nerede içimizden geçtiğini…
Bilemedim.

Aşka dair çok cümle kurdum,
Ama hangisi gerçekten yaşandı,
Hangisi sadece içime çöken bir hayal kırıklığıydı,
Bilemedim.

Kim dosttu, kim yoldaş…
Kimin gülüşü içten,
Kimin vedası sonsuzdu,
Bilemedim.
Her “yanındayım” diyenin
Yanımda durmayacağını bilemedim.

Kendimi ne zaman unuttum da
Herkesi hatırlamaya başladım,
İçimdeki çocuğu ne zaman susturup
Yetişkin gibi susmaya başladım,
Bilemedim.

Bazen çok bildim sandım,
Sustum…
Bazen de hiçbir şey bilmiyordum,
Konuştum.
Ama ne zaman gerçekten konuşmam gerektiğini
Bilemedim.

İyi niyetin fazlası,
Kime ağırlık oldu,
Kime can suyu…
Ayırt edemedim.
Bilemedim,
Kalbimi açınca iyileşeceğim mi,
Yoksa daha mı çok kanayacağım?

Yalnızlık mı huzurdu,
Yoksa kalabalık mı dert?
Hangisi daha çok acıtır;
Birinin yokluğu mu,
Yoksa varken bile uzaklığı mı?
Bilemedim…

Her yaş bir başka pencere açtı önüme,
Ama hangisinden dışarı bakmalıydım,
Hangisinden atlamamalıydım…
Bilemedim.

Şimdi dönüp bakınca geriye,
Gördüğüm tek şey:
Hep bildiğimi sandıklarımın
Aslında hiç bilmediklerim olduğu…
Anladım.
Ama ne zaman anladım?
İşte onu…
Bilemedim.