Issız sokakların karanlığına daldı ruhum
Esen rüzgârın sürüklediği uğultulu hoyrat poyrazın serinliğine
Gençtim bilemedim bastığım toprağın ayaklarımın altından kaydığını
Gönül kayığının aşamayacağı deryalara daldım
Denizlerde bahri ummanlarda çarptı yüreğim perişanca
Bilemedim neyin yok oluşuydu bu
Giden gidip te dönmeyen döndüğünde bulamayanlar nasıl sarardı yaralarını
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta