Sanırdım sadece saçların karardı,
Ama bilemedim.
Kararanın saçların değil de vicdanın olduğunu bilemedim.
Sanırdım ki cömetliğin de o kömür karası eşşek gözlerin kadar güzel,
Değilmiş bilemedim.
Sıcacık tatlı gülüşlerin kadar zengin sanırdım seni,
Ama degilmişsin bilemedim işte.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta