Kırık dökük bir hazan düştü gönlüme,
Çırpınayım mı öleyim mi bilemedim
Bir sır oldu bende gözlerin!
Bakayım mı çözeyim mi bilemedim...
Viranelerde yaktın sevdamı,
Dönüp bakmadın küllerine!
Gönlün bu kadar mı acımasızdı sevgime!
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sayın poyraz bilsek zaten durum böyle olmaz. Zevkle okudum şiirinizi. Tebrikler.
Oysa türküydü gülüşün
Gözlerimde ezberlediğim
Sırdaş gecelerin koynunda
Sessiz sessiz söylediğim
O mahrem gülüşün
Eceli miydi ömrümün!
..
aşk en güzel şeydir...insanın yüreği, gülüşü, konuşması her hücresi değişir....
kutlarım sayın POYRAZ
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta