Sevemedik insan gibi,
Korktuk sanki yiceyecek bizi karşıdaki.
Söyleyemedik ona gerçeği;
Diyemedik seviyorum seni.
Sonra kaybettik onu bir başkasına
Bağladık bunu kadere, bağladık bunu şansa.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta