İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
gecikmiş bir nedametin sitemli çığlığı...iyiliklerinin yanılgısını yaşamış bir ömrün hazin neticesi...yine de güzeldi yaptıklarınız yine de doğarsanız yine de yapmalısınız aynılarını...saygılarımla...
dost dost diye nice nicesine sarıldım
Benim sadık yarim kara topraktır...demiş Aşık Veysel.Bu dünyada dost bulmak gerçekten zor..Ben buldum diyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta