Ben kendimi bildim, bileli ölüm
İlk babamı aldın, yaşattın zulüm
Bu nasıl bir dünya, gitti o gülüm
Geldi gördü gitti, bu zalim ölüm
Tut desen tutulmaz, geçti bu ömrüm
Yut desen yutulmaz, acıdır dilim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ölüm..
Akla gelince kovulduğu sanılan..
Ama etrafımız boşaldıkça 'gerçekliği' sessizce kabul edilen..
Allah hayırlısını versin..
Tebrikler Bahattin Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta