Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Toplumsal yalnızlık belki ama, gönüle yoldaş yüreğin bir parçasının eksikliği, daha bir başka eksiklik arkadaşım... Gönlüne sağlık, sağlıcaklakalın!!1
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta