yalın öpüşlerle doğurdu gün beni,
yanağımda yılgın bir tramvay izi..
fotoğrafındaki dikenler batınca gözlerime,
büyük harfler tükürdüm aynaya,
yedi kat dibi gibi zifirimin..
elindeki örümcek izlerinde,
bir unutkanlık, bir yeni uyanmışlık gizliydi,
bilemedim, bilemedim seni..
karşı kıyının yorgun deniziyim ben,
içinde en çok seni gizleyen..
ve susmak, taklididir ölümün
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta