yalın öpüşlerle doğurdu gün beni,
yanağımda yılgın bir tramvay izi..
fotoğrafındaki dikenler batınca gözlerime,
büyük harfler tükürdüm aynaya,
yedi kat dibi gibi zifirimin..
elindeki örümcek izlerinde,
bir unutkanlık, bir yeni uyanmışlık gizliydi,
bilemedim, bilemedim seni..
karşı kıyının yorgun deniziyim ben,
içinde en çok seni gizleyen..
ve susmak, taklididir ölümün
Demek gidiyorsun...
Ben bunu hakketmedim!
Ne varsa aşka ve cesarete dair
Sırtlayıp o büyük yangınınla gidiyorsun demek!!
Git........
Oysa
Devamını Oku
Ben bunu hakketmedim!
Ne varsa aşka ve cesarete dair
Sırtlayıp o büyük yangınınla gidiyorsun demek!!
Git........
Oysa




Şiirinizi
begeniyle okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta