Gecenin zılgıtını çekiyorum yine kopkoyu bedeninde
Dumanlar sarıyor odamı, kederin gönlüme sardığı gibi
Kaçırdım gözümün önünden kalkan, son uyku trenini
Bir yol bulup kuşatıyor yine hırçınlığım, kuytularımda
Üzülme, doğrudur kimsenin ardından bakmadığım
Sırtımda taşımayı çoktandır bıraktığım yarım öyküler
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Hiç seni paylaşmaz ki insanlar. Hep sendekini paylaşırlar. Sendekiler için değil, senin içingelseler, paylaşsalar seni; görecekler nasıl çoğaldığını...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta