Gecenin zılgıtını çekiyorum yine kopkoyu bedeninde
Dumanlar sarıyor odamı, kederin gönlüme sardığı gibi
Kaçırdım gözümün önünden kalkan, son uyku trenini
Bir yol bulup kuşatıyor yine hırçınlığım, kuytularımda
Üzülme, doğrudur kimsenin ardından bakmadığım
Sırtımda taşımayı çoktandır bıraktığım yarım öyküler
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
