İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
sırasıyla bu şiirinize kadar okudum. şiirlerinizin yanında sonundaki iki cümlelik açıklamalarınızla bir şairin günlüğünügizlice karıştırır gibi oldum... ilhamınıza sağlık..şiirlerinizin mutluluğa yelken açması dileklerimle. selamlar.
ben bu kalemi seviyorum..teşekkürler ayşegül hanım..
Gerek var mı? Söyle!
Yok etme yakarak,yıkarak
Nereye kadar acıtarak
El insaf!
Sığınsak da insanlığımıza
Dile getirir oldum
İnsanlığımdan utanarak....
Bile bile yok etmiyormuyuz herşeyi ve bile bile götürmüyormuyuz dünyanızı bir sona.
Kutluyorum yazan yüreği ve kalemi. sevgiler yüreğimden yüreğinize.
Hayat ve yaşananlar ne kadar acımasız olsada,,yaşam devam eder,her başlangıcın bir sonu mutlaka vardır,,sevgi saygı ebedidir,,,eline sağlık duygulu ve anlamlı,,,hayatında başarılar diliyorum,,
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta