Kanma şu hayatın dünyevi haline,
Aynı örtüden giyer sadrazam bile.
Verme sen kendini dünyanın derdine,
Derdi veren, verir dermanını bile bile.
Uzun bir yoldur hayat, gider tersine.
Çocuk doğar, çocuk ölür, en zengini bile.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta