Bildim Bileli Şiiri - Zeki Kaymakcı

Elli sene geçmiş tam elli sene
Şu garip dünyaya geldim geleli
Mutluluk rüzgârı değmedi tene
Vallahi kendimi bildim bileli

Nice ihanetler gördü gözlerim
Bilsen ne zor taşır beni dizlerim
Ne adını anar, ne de özlerim
İsmini defterden sildim sileli

Yaz günü içime kar yağıyor kar
Çıkmaz sokaktayım uzun, ince, dar
Yine de içimde bir heyecan var
Aşkın kapısını çaldım çalalı

Acıyla kederle doldukça doldum
Hasrete yenildim sarardım soldum
Bir adım ileri atamaz oldum
Maziye takılıp kaldım kalalı

Sanki görmek için bakmıyor gözüm
Etkisiz, anlamsız, duyulmaz sözüm
Tebessüme bile dargındır yüzüm
Çok küçük çocukken güldüm güleli

Yakından görmeyen yanlış tanıyor
Kederlerden uzak dertsiz sanıyor
Aklım bile öyle sanıp kanıyor
Bir yalancı cennet buldum bulalı

Kimseler bilmiyor nerde yaşarım
Zorlu engelleri nasıl aşarım
En küçük damlada artık taşarım
Sabır taşı gibi doldum dolalı

Mutluluk gönlüme park etmez oldu
Giden pişman olup çark etmez oldu
Hiç kimse görüp de fark etmez oldu
Rengimi kaybedip soldum solalı