Suyun rengi gözlerinde öz mavi
Gülüşlerin hem gerçek hem de kavi
Dilin kalbimi kırdığında dahi
Senden kopamadığımı bil yeter!
Ruhunu deli sulara verişin
Yüreğimi burkar nazlı gidişin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tek birinin gördüğünü bil yeter!
bunun idrakinde olsak yeter vesselam..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta