Gece nöbetinde gönlümün eri,
Seni ne kadar gömdüm bir bilsen..
Bu dem mateminin demi
Seni ne kadar özledim bir bilsen..
Bir bilsen;
Bıraktığın kokunla sardığım yaralarımı,
Akan kanımda hala dolaştığını..
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta