Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Sana verebileceğim şeylerdi' ifadesiyle başlamanız alalede kılıyor şiiri... Ama geride kalan anlatım güzel...
hep böyle olmazmı zaten,
birileri bize ait güzel olan ne varsa alır, ve kendinde hüznü çağrıştıran ne varsa tutuşturur elimize ve çekip gider aldıklarını kullanmaya... hep böyledir zaten, hep böyle olur bir ilişkinin yazgısı... sadece anılar kalır, sadece koca bir geçmiş ve yalnızlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta