Bil ki...
İçimde sana ayrılan yer, zamanla değil,
İlk günki heyecanla büyümeye devam ediyor.
Gidersen eksilmem belki,
Ama kalırsan tamamlanırım.
Çünkü bu yürek, sadece senin adınla çarpıyor.
Her sessizlik, beni biraz daha sana yaklaştırıyor.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta