Bil'cümle Şiiri - Feyza Muhurlu

Yine aynı günlerden pazar yine
aynı gökyüzü/güneş hafif ısıtan
uzaklardaki deniz aynı dalgalı, hırçın yine
aynı bank, bana bakan sarı çiçek aynı yerinde..

Aynı kader,gönül aynı yerinde hüzünle karışık
sormayın, aynı kederle olmuşuz sarmaşık
yine aynı mevsim, yüzü kışa dönük
ömrüm gibi sarartılarım da, aynı yine yerli yerinde..

Şehrim aynı bıraktığım değil, geldiğim yurt bildiğim
havasına suyuna yavaş yavaş ısındığım
kanat çırpan kuşları tanıdık sadece
az önce büyük bir kafile göç ettiler
büyük ihtimalle güneye
bu sefer hiç ihtimal vermedim sana gelmelerine
hiç dilemedim de, çünkü biliyorum
pencere kenarında beklemezsin kuşları
taş kalbin acımasızdır, henüz unutmadım..

Durmuyor ki bu mevsim
hala yabancı alıştırmıyor kendine
belki de bu yüzden sana benzetiyorum
bazen ısıtsa da, üşütüyor inceden dokunuyor yüreğime
belki de alışmak istemiyorum..

Evet, dokunma artık, mevsimler gibi yalan
solgun yaprak dökümü zamanı çoktan geçti
belki, y/anıyorsun ama artık y/akamıyorsun
hiç bir ihtimal sana çıkmıyor, hep isyan
yoluna bilcümle varmasa artık bitse..!

Beşinci mevsimde yaşasan
ve ben anmasam adını, sanını diyorum..

Bir eflatun..
20 Kasım 2011 / 14:23 İzmir