Bıktım artık
Yıkık dökük hayatlar arasında dolaşmaktan.
Her adımımı attığımda
Farklı bir enkaza çarpıyor ayağım.
Her defasında
Farklı bir çığlık yükseliyor gökyüzüne.
Bıktım artık dolaşmaktan.
Hangisi daha kötü bilmiyorum.
Kendimi o hayatların arasında bulmak mı?
Yoksa
Hiçbir zaman kendimi bulamamak mı?
Hangisi daha kötü bilmiyorum.
Yıkık dökük, eksik bir hayat mı?
Yoksa kayıp, yitik bir hayat mı?
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta