Sıkıldım hep sevdiğim insanların gitmesinden,
Kaçmalarından benden.
Yokuşun ilk taşlıkları, ben yoruldum,
Yosun tutmuş ağaçların gölgesine oturdum, ağladım...
Uzun zamandır yapmamıştım.
İhtiyaç mı duymadım, erkekli mi yaptım?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta